| Annop's profileWithin an unstable mind ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 25 เรื่องเก่าเล่าใหม่ ... เรื่องตลกที่ไม่ตลกแต่ก็ยังมีคนขำเริ่มกันที่ อะไรที่มันเป็นออริจิแน่นก่อน
มีอยู่วันนึง เราฝันว่า ได้อยู่ในเกมโชว์อันหนึ่ง แต่ว่าไม่ได้เป็นคนเล่นนะ เป็นคนนั่งดูเฉยๆ
หรือจริงๆแล้วอาจจะเป็นช่างภาพ ช่างไฟ หรืออะไรก็ตาม ช่างแม่มัน สรุปว่า ไม่ได้เป็นคนเล่น
และพิธีกร ในเกมโชว์ (ในฝัน) พิธีกรรูปร่าง บุคลิกคล้ายเสี่ยตา ปัญญา นิรันดร์กุล
จะว่าไปแล้วมันดูคล้ายชิงร้อยชิงล้านที่ไม่มีตั๊ก มยุรา และแก๊งสามช่า หม่ำ โท่ง เหน่ง
(หม่ำ เท่ง โหน่ง) เสี่ยตาถามคำถามผู้เข้าแข่งขันหญิงคนนึงว่า
เสี่ยตา: คุณเคยไป หุบเขา "งันงะงันปา" มั้ยครับ
ผู้เข้าแข่งขันหญิง: ไม่เคยค่ะ
(ฉากตอนนี้เหมือนเป็นฉากคำถามชิงรางวัลสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ แต่จะคิดดีดีแล้ว ทำไมมัน
เป็นคำถามชิงรางวัลไปได้ เพราะมันเป็นคำถามที่ไม่มีถูกผิดนี่หว่า (วงเล็บซ้อนวงเล็บ ตอนนี้
ตัวเราที่เป็นช่าง ... แม่มัน ในฝัน กำลังงงอย่างมาก) ยิ่งไปกว่านั้น หุบเขางันงะงันปา นี่มัน
หุบเขาอะไรกัน ฟังไปฟังมา คล้ายพระสันตะปาปามาก)
ตื่นมาจากฝัน จำได้อย่างแม่นยำคือชื่อหุบเขา "งันงะงันปา" พยายามไปหาในกูเกิ้น สรุปว่า
คุยเรื่องทั่วๆไป. ... ไม่รู้ สิ ไม่ค่อยชอบ นศ ใส่แบบนี้ ง่ะ ชอบแบบพอดีๆๆ ...
สามอันแรก ไม่มีอันไหนเกี่ยวกับงันงะงันปาเลยซักนิด -_-" สรุปว่า ยังเป็นปริศนาต่อไป
ความจริงแล้ว นี่มันเป็นเรื่องที่แต่งไปลงคุโรมาตี้ได้เลยนะนี่ ประมาณว่า อ๊ะ นี่มัน หุบเขา
งันงะงันปานี่นา หรือว่า ในที่สุด พวกเราก็มาถึงหุบเขางันงะงันปาซะที (หันกลับไปมองด้านหลัง)
แล้วพูดว่า อ๊ะ แล้วมาเอดะล่ะ
เรื่องถัดไปคือ วันนี้ซื้อหมู cordon bleu มากิน เห็นชื่อแล้วนึกถึงสเต็กสามย่านขึ้นมาทันที
เมื่อก่อนสมัยเรียนมหาลัย บางทีจะไปกินสเต็กสามย่าน ที่ร้านทูเดย์สเต็ก ถ้าอยู่กันครบทีมสามคน
อีป นพ ย้วย หลายครั้งจะสั่งมิกกริลล์มาสองจาน แล้วแบ่งกันกิน เพราะมิกกริลล์กินคนเดียวไม่หมด
ก็จะมีชื่อเรียกเฉพาะกันว่า วันนี้ กิน "มิกกริลล์แบ่งกันกิน" แล้วกัน (เชี่ย แล้วมันชื่อเฉพาะตรง
ไหนเนี่ย) กลับมาเรื่อง cordon bleu เรื่องมันมีอยู่ว่า ไอ้อาหารจานนี้ มันอยู่ในเมนูร้านทูเดย์
ด้วย เคยได้ยินบางที มีคนสั่ง หรือ เจ้าของร้านพูดชื่อเอง จำไม่ได้เหมือนกัน แต่เคยได้ยินว่า
"ไก่กระดองเบอร์"
งงไปเลย หรือเราฟังผิดเอง แต่มันคล้ายแบบนี้แหละ ประมาณว่า น้องจะรับกระดองเบอร์อะไรคะน้อง
หรือว่า นึกถึงแจ๊คในเรื่องสายลับจับบ้านเล็ก "หูสัด ไก่กระดองเบอร์ กินแล้วเบลอไปเลยสิมึง"
คือเข้าใจว่ามันเป็นภาษาฝรั่งเศส แต่บางทีไม่ต้องออกฝรั่งแบบนั้นก็ได้มั้ง ตอนแรกฟังแล้วไม่รู้ว่าคือ
อะไร ผ่านไปสามปี ถึงจะรู้ (จริงๆนะ)
ไหนๆก็พูดถึงร้านทูเดย์แล้ว จะไม่พูดถึงเจ้าของร้านก็ยังไงๆอยู่ เจ้าของร้านทูเดย์จะมีจุดเด่นมาก
คือเค้าจะทำสีผมแบบ "จ๊าบ" หรือ "แซ๊บ" มาก มีอยู่ช่วงนึง เค้าทำผมสีทอง ประมาณว่าสไตล์
ญี่ปุ่นเลยล่ะ พวกเราก็เลยตั้งฉายาให้ เพื่อเวลาเรียก คุยกัน เอ่ยถึง จะได้ง่ายเข้า เค้ามีสองฉายา คือ
"พระเอกหนังโป๊" กับ "บูชิโด"
ทั้งสองชื่อเข้ากับสไตล์ญี่ปุ่นของเค้าเป็นอย่างดี
ไหนๆก็พูดถึงร้านที่สามย่านแล้ว จะไม่พูดถึงคนสำคัญคนนึงคงไม่ได้ ใช่แล้ว เค้าคือ
"กุ๊กตัวสุดยอด"
กุ๊กตัวสุดยอด ตอนแรกประจำอยู่ที่ร้านเฮียร้านแรก เดินขึ้นบันไดก็เจอเลย กุ๊กตัวสุดยอดจะผัดกับข้าว
อร่อยมาก ฝีมือเป็นหนึ่งในตลาดสามย่าน เมนูที่เราชอบคือ ปลาหมึกผัดผงกะหรี่ ช่วงปีหนึ่ง ถ้าเราว่าง
ช่วงบ่าย หรือ โดดเรียนช่วงบ่าย เราจะไปประจำที่ร้านเฮียอยู่เสมอ เพราะมีกุ๊กตัวสุดยอด และ เฮียจะ
คอยเปิดหนังใหม่ๆให้ดูเสมอ หลังจากผ่านไปซักพัก ลูกเฮียก็ออกไปเปิดสาขา ที่หัวบันไดอีกด้าน
ด้านหลังตลาด ร้านลูกเฮียตอนแรกกิจการย่ำแย่มาก แม้จะห่างกับร้านเฮียเพียงไม่กี่สิบเมตร เฮียเห็น
เช่นนั้น จึงพิจารณาส่งกุ๊กตัวสุดยอดไปประจำที่ร้านลูกเฮียแทน กุ๊กคนใหม่ที่ร้านเฮีย แน่นอนว่าเทียบ
ชั้นฝีมือกับกุ๊กตัวสุดยอดไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ทำเราเลิกกินปลาหมึกผัดผงกะหรี่ร้านเฮียไปเลย
เวลาผ่านไปนาน หลังจากเราจบ เราก็ไม่ได้เจอกุ๊กตัวสุดยอดอีก จนวันนึง ได้ไปกินเบียร์ที่ร้านเฮียไฮเนเก้น
เราอยากกินเบียร์สิงห์ แต่เฮียไม่ค่อยยอมขายเบียร์สิงห์ เฮียจะขายแต่ไฮเนเก้น แต่เราก็กินสิงห์อยู่ดี
แน่นอนว่า อยู่ดึกอีกตามเคย จนปรากฎร่างชายผู้หนึ่งที่คุ้นเคย เค้าคือ เค้าคือ กุ๊กตัวสุดยอดนั่นเอง
ลืมบอกไปว่า หลังจากที่กุ๊กตัวสุดยอดย้ายไปประจำร้านลูกเฮีย เราก้อได้ไปกินเหล้าร้านลูกเฮียอยู่บ่อยๆ
ทำให้สนิทกับกุ๊กตัวสุดยอด ถึงขนาดว่า กุ๊กตัวสุดยอดจะหยิบน้ำเปล่า กับ โซดา แช่เตรียมไว้ในถังน้ำแข็ง
ให้ก่อนปิดร้าน เพราะเราอยู่เลยเวลาร้านปิดเสมอ วันนั้นเองที่เราได้เจอกับกุ๊กตัวสุดยอดอีกครั้ง แต่ก็
ต้องผิดหวัง เพราะกุ๊กตัวสุดยอด แขวนกระทะ หันหน้าออกจากเตาแล้ว กุ๊กตัวสุดยอด
"อ๋อ ตอนนี้พี่ทำแอมเวย์อยู่" นั่นคือคำพูดของกุ๊กตัวสุดยอด
เซ็งโคตร หลังจากนั้นเราต้องฟังข้อดีของแอมเวย์อีกเป็น ชม. ไม่น่าถามเลยจริงๆ
จบตอนแค่นี้ ... ไว้ติดตามตอนต่อไป Comments (7)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://unforseenable.spaces.live.com/blog/cns!45EF92B7F7947B01!1701.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
